In Nederland komt de adder voornamelijk voor in Drenthe, Friesland, Gelderland, Overijssel en Limburg. Dit kan na het verorberen van meerdere prooien oplopen tot maximaal 75% van het lichaamsgewicht. Later in het jaar worden vaak vrouwtjes gezien die dan veel zonnen om de ontwikkeling van de embryo's te versnellen, terwijl de mannetjes zich dan hoofdzakelijk onder de vegetatie ophouden. Hierdoor kan het dier goed worden onderzocht en is er veel bekend over de biologie en de levenswijze. De habitat van de adder bestaat over het algemeen uit vochtige omgevingen, met voldoende schuilplaatsen bestaande uit dichte vegetatie, grote objecten als rotsen of holen van andere dieren. De adder is eierlevendbarend, de jongen komen levend ter wereld. Een adder zal een mens niet snel aanvallen bij een ontmoeting maar zal hooguit toeslaan als het dier in het nauw gedreven wordt. [13], Het komt soms voor dat twee exemplaren om een prooi vechten. [15], De adder is aangepast aan lagere temperaturen en komt tot in Scandinavië voor, de slang is ook al bij vrij lage temperaturen actief. Václav Laňka & Zbyšek Vít - Amphibians and Reptiles - Aventinum, Praag - 1985. De adder is immuun voor zijn eigen gif; als het dier in de strijd met een prooi zichzelf per ongeluk bijt of door een voedsel- of partnerconcurrent wordt gebeten treedt er geen vergiftiging op. Net als alle slangen spelen adders door hun lang onbegrepen levenswijze al vele eeuwen een rol in het dagelijks leven van de mens. Kleine geïsoleerde populaties zijn gevoelig voor calamiteiten en voor inteelt. De adder kent vier ondersoorten, sommige hiervan worden beschouwd als aparte soorten zoals Vipera sachalinensis uit oostelijk Rusland (het eiland Sachalin). De belangrijkste vijanden zijn de slangenarend, die zijn naam te danken heeft aan de vele slangen op het menu, en de Europese egel. [3] In de rusttoestand is de hemipenis teruggetrokken in de cloaca en is uitwendig niet te zien. [4] Het duurt ongeveer 3 tot 4 jaar voordat de adders geslachtsrijp zijn, in de regel gaat dit bij de mannetjes sneller. Stichting RAVON, Werkgroep Adderonderzoek Nederland (WAN). Daarnaast zijn er enkele geïsoleerde populaties te vinden in Overijssel en één in Limburg (De Meinweg). De vlek kan ook meer weg hebben van een X of een H.[14] De kop is niet zo breed als die van gelijkende soorten zoals de aspisadder, maar heeft juist relatief grote schubben wat een onderscheid is met gelijkende soorten. De adder blijft rustig wachten en gaat na enkele minuten naar zijn prooi op zoek, waarbij gebruik wordt gemaakt van de tong. Andere adders, zoals de sterk verwante aspisadder, kunnen dit niet. In geval van compensatie kan de te compenseren functie het beste worden afgestemd overeenkomstig de eisen van (een van de) natuurdoeltypen waarin de soort deze functie vervullen kan. Volgens het handboek Natuurdoeltypen zijn de natuurdoeltypen1.2, 2.2 en 3.42 van groot belang voor de adder. Wij roepen iedereen op om de richtlijnen op te volgen, en vooral ook je verstand te gebruiken en je verantwoordelijkheid te nemen. [3], Bij de Romeinen was het geneesmiddel theriacum bekend, dat onder andere delen van de adder als ingrediënt had. De adder steekt voortdurend zijn tong naar buiten waarbij de tong op en neer wordt bewogen, wat tongelen wordt genoemd. Mannetjes hebben daarnaast een verhoudingsgewijs langere staart in vergelijking met de vrouwtjes en mannetjes zijn ook contrastrijker, ze hebben meestal een sterker geprononceerde rugstreep. [12] Drachtige vrouwtjes kunnen tot 300 gram zwaar worden. De adder komt voor in heidegebieden op de hoge zandgronden en in hoogveengebieden. Grote populaties zijn bekend uit onder meer het Fochteloërveen op de grens van Drenthe en Friesland. [15] Net als andere slangen heeft de adder een gevorkte penis. [3], Enkele dagen na de geboorte vindt de eerste vervelling plaats. Bij een confrontatie met een adder zou men drie kruisjes moeten slaan om verder onheil te voorkomen. Veel confrontaties zijn het gevolg van domme pech zoals het per ongeluk op een slang gaan staan of het plukken van bessen in een struik waarin zich een adder verschuilt. Vaak worden dezelfde hibernacula jaar op jaar door meerdere dieren gebruikt.In het 'actieve' seizoen maken adders gebruik van tijdelijke schuilplaatsen die beschutting bieden tegen weersinvloeden en predatoren. Kale vlaktes, ontstaan door grootschalig plaggen, bieden geen schuilmogelijkheden. Zodra ze uit hun winterslaap ontwaken gaan ze op zoek naar prooien en groeien ze snel, met zo'n 8 tot 13 centimeter per jaar. De adder kent perioden waarin helemaal niet gegeten wordt, bijvoorbeeld gedurende de zwangerschap van het vrouwtje. Tussen de rostrale (5) en de mentale (8) schub (de schub aan de voor- onderzijde van de snuit) is zoals bij alle slangen een kleine opening aanwezig, zodat de slang zijn tong naar buiten kan steken zonder de bek te openen. De slang is in de Karpaten, de Kaukasus, de Alpen, het Centraal Massief in Frankrijk en de berggebieden in de Balkanlanden te vinden. In de huidige tijd is het een groot goed voor iedereen om, met inachtneming van gepaste maatregelen, naar buiten te kunnen gaan. Van verblijfplaatsen van adders is eigenlijk alleen echt sprake in de winter. Andere dieren die kleine adders eten zijn de gewone pad, verschillende kikkers en sommige vissen, zoals de snoek en de paling.[13]. In uiterste geval bij vernietiging leefgebied: dieren wegvangen en verplaatsen.
Vinagre Para Chinches, Donde Ver Batwoman, Había Una Vez Una Gata Acordes, Control Universal Vizio, The Fox's Summer Temporada 3 Sub Español, Isla Griega - Crucigrama, Zapatillas Adidas Niños, Empresas Mexicanas En Bancarrota 2020, Plantilla Chelsea 2012-2013, Cervezas Veganas En México, Como Evitar Que Se Conecten A Mi Android Tv, Atributos Fifa 19, Lg G8s Thinq Amazon,